We gingen samen terug naar de kern van zijn vraag: wat moet deze plek doen voor de mensen die binnenlopen? Het mocht niet zwaar of zweverig worden, maar juist licht en toegankelijk. Vanuit gesprekken over gebruik, sfeer en ritme van de dag ontstond het idee van verschillende zones. Plekken waar je kunt blijven hangen, maar ook ruimtes waar rust en privacy mogelijk zijn. Steeds met de gedachte: hoe voelt het om hier binnen te stappen, waar ga je vanzelf zitten, waar blijf je even staan?
" Koffie als verbindende factor. Zowel met jezelf dus als met anderen"
De ruimte is opgebouwd uit verschillende sferen die samen één geheel vormen. Er zijn meer besloten plekken voor één-op-één gesprekken, een lange leestafel voor ontmoeten en praten, en een huiskamersetting met banken waar je makkelijk blijft zitten. Losse tafeltjes nodigen voorbijgangers uit om even aan te schuiven, terwijl er ook werkplekken zijn voor wie met een laptop komt.
Achterin ligt een studio voor yoga, workshops en coaching. De bar staat centraal, recht tegenover de entree en precies tussen het café en de activiteitenruimte in. Zo verbindt hij alles en iedereen die binnenkomt — zonder dat het ooit te serieus wordt.

Fotografie:
Marjon Lukje






