Toen wij voor het eerst met hen door de straat liepen, viel meteen op hoe rommelig de looproutes waren. Mensen staken kriskras over, auto’s reden soms sneller dan fijn was, en het voorplein miste net dat beetje warmte dat zo bij De Westlandse Tuin past. In gesprekken met de initiatiefnemers en buurtbewoners hoorden we steeds hetzelfde terug: “Het mag allemaal wat uitnodigender. Meer plek om even te landen.”