Met de omwonende bekeken we het terrein en spraken we over gebruik, eigenaarschap en samenkomen. Al snel werd duidelijk dat de tuin ruimte moest bieden aan zowel individueel als gezamenlijk gebruik. Dat inzicht vormde de basis voor de opzet van de tuin. Tijdens de klusdagen werkte de buurt zelf mee aan de realisatie. Tafels, banken en stoelen werden samen gebouwd aan de hand van het ontwerp. Door samen te maken ontstond niet alleen de tuin, maar ook betrokkenheid en trots op de plek.
De siertuin vormt nu het hart van de Zeeheldentuin. Tafels staan in het verlengde van de bloembakken en volgen hun hoeken, waardoor een visgraatmotief ontstaat. Op de vlonder kunnen de tafels los gebruikt worden of aan elkaar geschakeld tot één lange tafel, die zich aanpast aan het moment: een buurtmaaltijd, een bijeenkomst of een klein evenement.
Doordat bewoners zelf hebben meegebouwd, voelt de tuin als een gedeelde verantwoordelijkheid. Het is een plek geworden waar mensen blijven hangen, elkaar ontmoeten en samen zorg dragen voor hun omgeving.







